Sportieve terugblik op 2024

Na een traumatische bevalling en een postnatale depressie was ik in 2023 uit een diep dal geklommen. Op mijn werk vond ik echter weinig steun, en het opbouwen van mijn uren verliep dat jaar moeizaam. Ik voelde me niet uitgedaagd en zag geen toekomst meer in de projecten waarmee ik bezig was. In het midden van 2023 besloot ik dat het tijd was voor verandering. Ik had behoefte aan meer positiviteit en was klaar voor een nieuwe uitdaging. Hoewel ik lang twijfelde of een overstap naar een andere werkgever echt beter zou zijn, kreeg ik nu vertrouwen. Ik ging in gesprek met een loopbaancoach en wist precies wat ik zou willen in de toekomst. In december vond ik een baan die perfect bij mij paste en besloot ervoor te gaan.  

In januari nam ik vrij om tijd voor mezelf en het gezin te nemen. Ik ging met mama naar Lapland en genoot intens van alles wat we deden. We zagen zelfs het noorderlicht!

Pieter ging ook op vakantie en ik besloot ons huis nog fijner te maken door een sauna in de tuin te bouwen. Het idee kwam doordat ik een sportschoolabonnement had overgenomen van een vriendin, puur om van de sauna te genieten. Mijn ouders, die een ongebruikte sauna op zolder hadden staan, boden aan om te helpen. Samen bouwden we met gratis hout dat papa ooit had opgehaald een prachtige sauna. Het resultaat maakt me nog elke dag blij, al kostte het mijn vader wel een topje van zijn vinger bij het zagen van de laatste plank. Pieter wist niets van mijn project en was niet erg blij, maar inmiddels is die gewend aan het idee.

In februari begon ik mijn nieuwe baan bij Aranea, en wat een verademing was dat! De warme en inspirerende werkomgeving gaf me een nieuwe impuls. Veel collega’s hadden naast hun werk een sportieve hobby, wat mij aanmoedigde om mijn eigen sportieve doelen serieus te nemen. Tijdens gesprekken over fietsen en sporten werd ik overgehaald om een echte racefiets aan te schaffen. Dat was een hoogtepunt; ik kreeg zelfs allerlei spullen van collega’s zoals fietscomputers, brillen en banden. Mijn nieuwe fiets reed geweldig, en ik ontdekte een enorme passie voor fietsen.

De kilometers vlogen voorbij, en ik leerde over sportvoeding en technieken zoals cadans en wattages. Mijn eerste 100 kilometer reed ik met een gemiddelde snelheid van 31,1 km/u, deels tegen de wind in. Ik was ontzettend trots.

Ondertussen begon ik ook het zwemmen weer op te pakken. Waar ik in 2023 nog geen 200 meter borstcrawl kon volhouden, werkte ik mezelf op naar afstanden tot 3 kilometer. Ik bestudeerde zwemtechnieken via filmpjes en boeken en mijn prestaties verbeterden gestaag. Dit, gecombineerd met mijn passie voor hardlopen, leidde ertoe dat ik voor het eerst begon te denken aan triatlons.

In mei liep ik de marathon van Leiden. Het was de eerste echt warme dag van het jaar, maar ondanks de hitte slaagde ik erin mijn doel te behalen: onder de vier uur finishen. Met een tijd van 3:55 was ik dolblij. Hoewel ik daarna het hardlopen even op een lager pitje zette, omdat ik zo’n plezier haalde uit fietsen, bleef ik mijn passie voor sport verder ontwikkelen.

In augustus besloot ik mijn eerste triathlon te proberen, ondanks dat ik niet geweldig ben in plannen en dit pas op het laatste moment besloot. In Roermond vond ik een triathlon waar nog plek was. Tot mijn verbazing eindigde ik als vierde vrouw! Dat smaakte naar meer, en ik schreef me in voor een triathlon in Zierikzee in september. Hier haalde ik zelfs het podium met een derde plaats!

Het triathlonseizoen was een succes en ik besloot mezelf uit te dagen voor 2025 door deel te nemen aan een Ironman 70.3. Ondertussen bleef ik mijn andere doelen nastreven. Zo liep ik de Kustmarathon en verbeterde mijn PR op deze zware marathon. Ik begon ook met zwemtrainingen om mijn techniek te verbeteren, wat een enorm verschil maakte. Ik zwom inmiddels 1:36 per 100 meter en haalde 1:20 per 50 meter, tijden waar ik een jaar eerder alleen maar van kon dromen.

In november liep ik mijn eerste trailultramarathon van meer dan 50 kilometer. Het was echt een ervaring op zich. Daarnaast ontdekte ik mijn liefde voor de bergen: wandelen, trailrunnen en klimmen. Net voor kerst adopteerde we een hondje. Mijn groote droom om met een hondje te gaan hardlopen werd daarbij werkelijkheid. Ik oefende mijn eerste kilometers en we vinden het beide geweldig!

2024 was een jaar vol persoonlijke en sportieve groei. Veel doelen ontstonden gaandeweg. Voor 2025 heb ik de ambitie om blessurevrij te blijven, want dat is me alles waard. Ik wil me focussen op snellere korte afstanden bij het hardlopen en mijn PR op de wegmarathon aanscherpen naar 3:40. Daarnaast hoop ik weer een ultra te lopen, deel te nemen aan de Ironman 70.3 en nieuwe triathlons. Wie weet wacht er opnieuw een podiumplek op me. Als allerlaatste ga ik kijken of ik tegen het einde van volgend jaar een carnitrail kan gaan doen met Toet. Ik heb er zin in!

In 2024 fietste ik 3571 km, liep ik 1.222 km, zwom ik 27 uur en haalde ik 27 QOM op strava.

Sport omvat natuurlijk niet mijn hele leven. Er is in 2024 nog veel meer gebeurd en ik ben zo trots op mijn gezin en dankbaar!

Vorige
Vorige

Zand, hoogtemeters en doorzetten: tweede plek op de bosbokkentrail

Volgende
Volgende

Mijn eerste ultra trailrun (53 km)